Jestem starszą osobą po 70-tce, emerytowanym pracownikiem naukowym UMK w dziedzinie matematyki. Do grupy Prawdziwe Życie w Bogu wstąpiłam przed dwoma laty dzięki wzruszającej opowieści Olka o jego nawróceniu po przeczytaniu Vassuli Ryden. Przedtem byłam fanatyczną wielbicielką siostry Faustyny, którą się zachwycałam zanim jeszcze w ogóle została zauważona, uznana i kanonizowana. Odkryłam wielkie podobieństwo Vassuli i Faustyny. Pod wpływem książek Vassuli i serdeczności z jaką młoda grupa przyjęła taką staruszkę jak ja, odczułam jeszcze bardziej zwielokrotnioną miłość do Boga i ludzi, wyleczyłam się prawie zupełnie z depresji i Pan Bóg sprawił, że jakikolwiek by nie był dzień, po wieczornej modlitwie zanurzam się w Duchu Świętym.

        Wszystko zaczęło się w sierpniu 2007 roku, gdy uczestniczyłam w rekolekcjach w Jaworkach. Tam po raz pierwszy usłyszałam o objawieniach, które otrzymała Vassula Rydén. Byłam nastawiona bardzo sceptycznie. Na koniec rekolekcji otrzymaliśmy w formie książki pierwsze 16 zeszytów. Postanowiłam ich nie czytać. Ale ilekroć kręciłam się po pokoju, mój wzrok zatrzymywał się na tej książce. Miałam wrażenie, że tak książka „pali się” na półce, chce mi coś powiedzieć. Chciałam odnaleźć też własne zdanie na temat tych pism. Gdy zaczęłam je czytać, nie mogłam się oderwać. Treść objawień była zaskakująca i wywoływała szereg wewnętrznych poruszeń. Słowa Jezusa, które skierowane były bezpośrednio do mnie, dotykały bardzo głęboko i serca i duszy.