Drodzy bracia i siostry,

Dziś pragnę zatrzymać się nad ostatnim wydarzeniem życia św. Piotra, opowiadanym w Dziejach Apostolskich: jego uwięzieniem na rozkaz Heroda Agrypy i uwolnieniem na skutek cudownej interwencji anioła Pańskiego, w przeddzień jego procesu w Jerozolimie (por. Dz 12,1-17).

Po raz kolejny relacja nacechowana jest modlitwą Kościoła. Święty Łukasz pisze: „Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga” (Dz 12,5). Zaś po cudownym opuszczeniu więzienia, przy okazji jego wizyty w domu Marii, matki Jana zwanego Markiem stwierdzono, że „zebrało się wielu na modlitwie”(Dz 12, 12). Między tymi dwoma ważnymi adnotacjami, ukazującymi postawę wspólnoty chrześcijańskiej w obliczu niebezpieczeństwa i prześladowania, opowiedziane jest zatrzymanie i uwolnienie Piotra, które obejmujące całą noc. Moc nieustannej modlitwy Kościoła wznosi się do Boga, a Pan wysłuchuje i dokonuje niewyobrażalnego i nieoczekiwanego uwolnienia, wysyłając swojego anioła.

Drodzy bracia i siostry,

Po Wielkich Świętach powracamy teraz do katechez dotyczących modlitwy. Na audiencji poprzedzającej Wielki Tydzień mówiliśmy o postaci Najświętszej Maryi Panny, obecnej pośród apostołów na modlitwie, gdy oczekiwali na Zesłanie Ducha Świętego. Atmosfera modlitewna towarzyszy pierwszym krokom Kościoła. Pięćdziesiątnica nie jest wyizolowanym epizodem, ponieważ obecność i działanie Ducha Świętego nieustannie prowadzą i ożywiają drogę wspólnoty chrześcijańskiej. Rzeczywiście w Dziejach Apostolskich św. Łukasz mówi nie tylko o wielkim wylaniu, które dokonało się w Wieczerniku pięćdziesiąt dni po święcie Paschy (por. Dz 2, 1-13), ale także o innych niezwykłych działaniach Ducha Świętego, które pojawiają się na nowo w dziejach Kościoła. Dzisiaj pragnę się zatrzymać na tzw. „małym Zesłaniu Ducha Świętego”, jakie miało miejsce w momencie kulminacyjnym trudnej fazy życia rodzącego się Kościoła.

Drodzy bracia i siostry!

Poniedziałek Wielkanocny jest w wielu krajach dniem wolnym, kiedy wybieramy się na spacer na łonie przyrody lub w odwiedziny do nieco dalszych krewnych, żeby pobyć trochę razem jako rodzina. Chciałbym jednak, aby zawsze w umysłach i sercach chrześcijan obecny był motyw tego święta, czyli zmartwychwstanie Jezusa – decydująca tajemnica naszej wiary. Jak bowiem pisze święty Paweł do Koryntian: „Jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara” (1 Kor 15, 14). Dlatego ważne jest w tych dniach ponowne odczytanie opisów zmartwychwstania Chrystusa, które znajdujemy w czterech Ewangeliach. Chodzi o opowieści, które w różny sposób przedstawiają spotkania uczniów z Jezusem zmartwychwstałym i pozwalają nam w ten sposób rozważać to zdumiewające wydarzenie, które przeobraziło historię i nadaje sens życiu każdego człowieka.

Drodzy bracia i siostry,

Chciałbym się dzisiaj zatrzymać nad niedawną podróżą apostolską do Meksyku i na Kubę, która wzbudziła we mnie uczucia, które są wciąż żywe. Spontanicznie rodzi się we mnie dziękczynienie Panu: w swojej opatrzności zechciał On, abym udał się do tych krajów po raz pierwszy jako Następca Piotra. Są tam zachowywane niezatarte wspomnienie wizyt odbytych przez błogosławionego Jana Pawła II. Okazją mojej pielgrzymki były dwustulecie niepodległości Meksyku i innych krajów Ameryki Łacińskiej, dwadzieścia lat stosunków dyplomatycznych między Meksykiem a Stolicą Apostolską oraz 400-lecie odnalezienia wizerunku Matki Bożej Miłosierdzia z El Cobre w Republice Kuby. Poprzez tę wizytę chciałem ogarnąć w duchu cały kontynent, zapraszając wszystkich, by razem żyli nadzieją i konkretnym zaangażowaniem we wspólnym dążeniu do lepszej przyszłości. Jestem wdzięczny panom prezydentom Meksyku i Kuby, którzy powitali mnie z szacunkiem i uprzejmością, a także innym przedstawicielom władz. Serdecznie dziękuję arcybiskupom León, Santiago de Cuba i Hawany oraz innym czcigodnym braciom w biskupstwie, którzy powitali mnie z wielką miłością, a także ich współpracownikom i tym osobom, które wielkodusznie zaangażowały się w tę moją wizytę duszpasterską. Były to niezapomniane dni radości i nadziei, które pozostaną wyryte w moim sercu!