Jaka jest Kolumbia? To kraj, który zajmuje pierwsze miejsce w produkcji kokainy na świecie. To miejsce niebezpieczne, terroryzowane przez gangi handlarzy narkotyków. Kolumbia ma również drugie oblicze. To miejsce, gdzie każda ważniejsza decyzja państwowa podejmowana jest po uprzedniej modlitwie. To kraj, który w konstytucji zawierał odniesienie do Boga. Naród kolumbijski pokłada wielką ufność w Bogu i z każdym problemem zwraca się z ufnością do Najświętszej Panny. Film Dominika Tarczyńskiego jest świadectwem tego, jak wielką moc ma wiara i jak wiele w naszym życiu może zmienić Pan Bóg, jeśli tylko pozwolimy mu działać.
Strona toruńskiej wspólnoty Prawdziwego Życia w Bogu
Audiencja ogólna, 16 maja 2012
Drodzy bracia i siostry,
W ostatnich katechezach zastanawialiśmy się nad modlitwą w Dziejach Apostolskich. Dziś chciałbym rozpocząć rozważania o modlitwie w listach św. Pawła, Apostoła Narodów. Chciałbym zauważyć przede wszystkim, że nie przypadkiem jego listy są wprowadzone i kończą się wyrazami modlitwy: na początku dziękczynienie i uwielbienie, na końcu zaś życzeniami, aby łaska Boża prowadziła drogę wspólnoty, do której kierowane jest pismo. Między formułą wprowadzającą: „składam dzięki Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa” (Rz 1,8) a życzeniem końcowym: „Łaska Pana, Jezusa [niech będzie] z wami!” (1 Kor 16,23) rozwijają się treści listów Apostoła. Modlitwa św. Pawła przejawia się w wielkim bogactwie form, od dziękczynienia po błogosławieństwo, od uwielbienia po prośbę i wstawiennictwo, od hymnu po błaganie: jest to różnorodność wyrażeń ukazująca, jak modlitwa angażuje i przenika wszystkie sytuacje życiowe, czy to osobiste, czy też wspólnot do których jest kierowana.
Orędzie Matki Bożej z 2 maja 2012
„Drogie dzieci! W matczynej miłości proszę was, podajcie mi swoje ręce, pozwólcie mi, abym was prowadziła. Ja, jako Matka pragnę ocalić was od niepokoju, rozpaczy i wiecznego potępienia. Mój Syn przez swoją śmierć na krzyżu pokazał jak bardzo was kocha, ofiarował się z powodu was i waszych grzechów. Nie odrzucajcie Jego ofiary i nie odnawiajcie Jego cierpień swoimi grzechami. Nie zamykajcie sobie bram raju. Moje dzieci, nie traćcie czasu. Nie ma nic ważniejszego od jedności w moim Synu. Pomogę wam, ponieważ Ojciec Niebieski posyła mnie, abyśmy mogli razem pokazać drogę łaski i zbawienia wszystkim tym, którzy Go nie znają. Nie zatwardzajcie waszych serc. Zaufajcie mi i adorujcie mojego Syna. Moje dzieci, nie możecie bez pasterzy. Niech każdego dnia będą w waszych modlitwach. Dziękuję wam.”
Orędzie Matki Bożej z 25 kwietnia 2012
„Drogie dzieci, dziś znowu zapraszam was do modlitwy. Niech wasze serce, drogie dzieci, otworzy się na Boga tak, jak kwiat na ciepło słońca. Ja jestem z wami i oręduję za wami wszystkimi. Dziękuję, że odpowiedzieliście na Moje wezwanie.”
Spotkanie z Vassulą
W niedzielę, 23 października w Berlinie miało miejsce spotkanie z Vassulą Rydén, w którym wzięło udział kilka osób z toruńskiej wspólnoty Prawdziwego Życia w Bogu. Spotkanie to zorganizowane w iście niemieckim stylu rozpoczęło się punktualnie o godz. 14:00 i zakończyło zaraz po trwającym niemal 3 godziny wystąpieniu Vassuli. Po krótkim przedstawieniu osoby i dzieła prawosławnej mistyczki oraz przywitaniu zaproszonych gości i grup, które na to spotkanie przybyły nie tylko z terenu Niemiec, ale i z bardzo odległych zakątków świata (m. in. z Filipin), miejsce przy mównicy zajęła Vassula, która swoje wystąpienie rozpoczęła od poprowadzenia krótkiej wspólnej modlitwy, a następnie przeszła do głównego tematu, który stanowiły spełnione i czekające jeszcze na wypełnienie proroctwa zawarte w Orędziach Prawdziwego Życia w Bogu. Zasadnicza treść wystąpienia pokrywała się z tym, co na ten temat napisała w swoim artykule z kwietnia 2010 roku. Vassula mówiła wiele o znaczeniu spełniających się proroctw, zwłaszcza dotyczących tragicznych wydarzeń (jak atak na World Trade Center w Nowym Jorku z 2001 r. czy wielkie tsunami w Azji z roku 2004), które nie są zapowiadane przez Boga, by nas przerazić czy doprowadzić do rozpaczy, lecz stanowią dramatyczne wezwanie Ojca przepełnionego troską i miłością do ludzkości – wezwanie do nawrócenia, do odstąpienia od zła i pojednania się z Bogiem, albowiem to ludzie a nie Bóg są przyczyną zła i cierpienia (również tego doznawanego ze strony żywiołów), które przyciągają przez ogrom własnych win.
O postawach wobec proroka
« Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. » (Mt 10, 41)
O postawach wobec proroka
« Kto przyjmuje… »
To oznacza, że można nie przyjąć, można odrzucić. To pozostaje w gestii ludzkiej wolności.
« …jako proroka »
To oznacza, że można przyjąć jako kogoś innego. Można się rozminąć z tożsamością tego, kogo się przyjmuje. To rozminięcie się może pójść w dwóch kierunkach. Można przewartościować, uznać za kogoś więcej niż jest w rzeczywistości, zapomnieć że prorok jest zawsze prorokiem Kogoś, większego od siebie, że jest « tylko » prorokiem. Słowem, można popełnić bałwochwalstwo. Ale można też niedowartościować. Można « przyjąć proroka », lecz tylko jako mędrca, jako nauczyciela. Można z uznaniem wypowiadać się o udzielanych przez niego pouczeniach, a przy tym przeoczyć autorytet Tego, który za nim stoi, w czyim imieniu prorok przemawia. Tym samym umniejsza się wagę kierowanego słowa i lekceważy rzeczywistego Przemawiającego. Można wreszcie zająć postawę o wiele bardziej brzemienną w skutki, kiedy, nie poprzestając na odrzuceniu, dąży się do zabicia proroka, nie fizycznego wprawdzie, lecz zabicia go w jego misji i tożsamości jako proroka. W kontekście takiej postawy pada z ust Jezusa w Ewangelii ostrzeżenie przed bluźnierstwem przeciw Duchowi Świętemu, z którym Chrystus wiąże jedyną w swoim rodzaju sankcję nieodpuszczalności.
26. rocznica Prawdziwego Życia w Bogu
Dziś, 28 listopada przypada 26. rocznica początków Orędzi Prawdziwego Życia w Bogu. Jest to okazja do przypomnienia orędzi podyktowanych Vassuli w rocznice udzielenia jej charyzmatu.
Garabandal 50 lat później…
Kiedy w roku 1961 w hiszpańskiej wiosce San Sebastian de Garabandal rozpoczynały się objawienia, nie było mnie jeszcze na świecie. Miałem się o nich dowiedzieć dopiero 40 lat po ich zakończeniu1 dzięki lekturze Prawdziwego Życia w Bogu Vassuli Rydén. Od tego czasu zdołałem w miarę dokładnie, jak sądzę, zaznajomić się z ich przesłaniem oraz przebiegiem wydarzeń, o których nie wahałem się też niejednokrotnie wspominać innym, zwłaszcza w ramach spotkań toruńskiej grupy modlitewnej Prawdziwego Życia w Bogu. Gdy zatem na horyzoncie pojawiła się możliwość odwiedzenia tego szczególnego miejsca, pomimo niejakich trudności organizacyjnych, zdecydowałem się na wyjazd.
Petycja
Polecamy
Pismo Święte
